życiorys

Urodziłem się 16 stycznia 1971 roku w Ornecie jako jedyny syn Ewy Sczerzyńskiej i Waldemara Szulkowskiego

1985 – Szkoła Podstawowa nr 1 im. Tadeusza Kościuszki w Ostrowi Mazowieckiej. Pobyty wakacyjne w otoczeniu przyrody wywarły kolosalny wpływ na sposób postrzegania rzeczywistości w moim życiu artystycznym.

1986 – 1988 – Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Ostrowi Mazowieckiej.

1988 – 1990 – Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Warszawie.

Moje zdolności do tworzenia, a właściwie odtwarzania świata, pojawiły się już w szkole podstawowej. Wtedy to z łatwością, a także przyjemnością, brałem farby i podczas zajęć plastycznych chętnie pracowałem nad tematem zadanym przez prowadzących. Moje prace zwracały uwagę nauczyciela i kolegów. Dopiero w drugiej klasie szkoły średniej postanowiłem uczestniczyć w zajęciach koła plastycznego, co w późniejszym czasie okazało się trafnym wyborem.

W tym czasie poznałem fotografię od podszewki i dopiero co wchodzący w nasze życie szeroko pojęty komputer i jego wykorzystanie w kreacji obrazu. Podczas drugiego roku studiów odbyłem miesięczny staż w dekoratorni domu handlowego „Smyk”.

W międzyczasie także pracowałem w agencji reklamowej (gdzie nauczyłem się gruntownie obsługi programów graficznych i fotografii reprodukcyjnej) oraz w jednej ze współpracujących z agencją pracowni, w której poznałem technikę sitodruku. Pomogło mi to w dalszym życiu artystycznym. Tematem mojej pracy dyplomowej był „Fotomontaż jako forma wypowiedzi reklamowej”.

1995 – 2000 – Studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Grafiki.

1997 – Praca na stanowisku asystenta stażysty w Pracowni Rzeźby na Wydziale Grafiki profesora Bohdana Chmielewskiego. Wtedy po raz pierwszy zetknąłem się technologią odlewu gipsowego, przygotowaniem konstrukcji rzeźby do pracy w glinie. Bardzo mnie to zainteresowało i w późniejszym czasie przyniosło efekt w wybranym przeze mnie aneksie z rzeźby.

1998 – Praca na stanowisku asystenta stażysty w Pracowni Projektowania Graficznego na Wydziale Grafiki u profesora Jana Jaromira Aleksiuna.

1998 – Praca na stanowisku asystenta stażysty w Pracowni Rzeźby na Wydziale Grafiki prowadzonej przez profesora Adama Myjaka Jednocześnie angażowałem się w działalność dydaktyczną na rzecz uczelni. Organizowałem coroczne wyjazdy na plenery, przygotowywałem wystawy kończące rok akademicki. Ponadto przyjmowałem obowiązki związane z organizacją i przebiegiem egzaminów wstępnych.

W latach 2003-2007, brałem udział w pracach Komisji Teczkowej. Pracowałem ze studentami II roku w ramach stażów odbywanych przez studentów z zagranicy w programie ERAZMUS oraz z kandydatami na studia podczas cotygodniowych konsultacji.

2001 – Kilkumiesięczny staż w Schule Für Gestaltung w st. Gallen w Szwajcarii.

2000 – 2014 – Praca na stanowisku asystenta w Pracowni Rzeźby na Wydziale Grafiki prowadzonej przez profesora Adama Myjaka.

Od 2007 – Współzałożenie i adaptacja Pracownii Rzeźby dla Wydziału Grafiki i przeniesienie jej do nowo zaadaptowanych starych budynków przy ulicy Spokojnej 15.

2009 – Obrona doktoratu w dziedzinie sztuk plastycznych w dyscyplinie artystycznej – sztuki piękne na podstawie przedstawionej rozprawy doktorskiej oraz cyklu serigrafii i płaskorzeźb pt. „Fale”. Recenzentami w przewodzie doktorskim był prof. Zbigniew Purczyński i adi. II Paweł Nowak. Projekt „Fale”, chociaż jeszcze nie miał takiego tytułu, zaczął istnieć w mojej głowie w czasie, kiedy pracowałem nad wcześniejszymi realizacjami do cyklu „OKNA”. Podczas któregoś z odlewów mogłem się przekonać, jak bogaty jest język wypowiedzi rzeźbiarskiej. Pamiętając jeszcze niedawno poznane techniki graficzne, w euforii i fascynacji procesem tworzenia połączonej z dociekaniem, pomyślałem, że warto byłoby wykonać coś, co będzie jednym i spójnym obiektem, nową wartością artystyczną, zawierającą elementy rzeźby i grafiki. Zawsze fascynowało mnie coś, co jest pomiędzy. Dlaczego tytuł „Fale”? Pierwotnie pomysł narodził się w czasie, kiedy miałem sposobność, aby zastanowić się nad życiem, nad tym, co bezpowrotnie odeszło, ale też tym, co jest przede mną. Wydarzyło się to podczas mojego letniego pobytu nad morzem. W tym kontekście „Fale” nie tylko są czymś namacalnie związanym z wodą, ale i po części są. Patrząc w postrzępioną płaszczyznę wody, poprzecinaną wszerz i wzdłuż i w poprzek tańczącymi układami pofałdowań, odnosi się wrażenie, jakby natura do nas mówiła. Metafizyczny kontekst tych figur przywodzi na myśl przebieg życia. Jest w nim burza, szkwał, a czasem totalna flauta. Ogrom przestrzeni morskiej daje powody by myśleć, że jest się malutkim w tym świecie i nierzadko samotnym. Zaplątanym w sieć różnych zdarzeń, właśnie fal – „baranów wodnych” i rzucanym to w prawo to w lewo, co ma pośredni lub bezpośredni wpływ na nasze życie. Ta olbrzymia przestrzeń falista wydawać by się mogła dużą pustynią ciszy, ale wbrew pozorom jest jak w codziennym życiu chaosem cywilizacyjnym, szumem, natłokiem informacji, przeszywającym nas na wskroś nawet wtedy, kiedy sobie tego nie życzymy.

2014 – Zatrudnienie w Otwartej Pracowni Rzeźby prowadzonej przez profesora Jakuba Łęckiego na Wydziale Rzeźby.